Comptons and Burnetts 

naar de roman 'Manservant and Maidservant' van Ivy Compton-Burnett 

3 t/m 29 januari 1989 

 

... en wat zijn ze aan het doen, tussen het zilver, de theekopjes en de fluwelen gordijnen? Elkaar naar het leven staan, dat is wat zij doen; zij staan klaar om elkaar naar de keel te vliegen en te verscheuren; hoffelijk informeren zij naar elkaars zwakke punten, teneinde snel en afdoende te kunnen doden... 

 

Een familietragedie op locatie. De ruimte van Bonheur als landhuis waarin de acteurs elkaar hoffelijk verscheuren. 

 

Toen Ivy Compton-Burnett vierendertig jaar oud was, in 1918, had zij een heel leven achter de rug en zo op het oog weinig meer te verwachten. Haar ouders waren dood; van de twee broers, van wie zij zielsveel had gehouden, was de ene bezweken aan longontsteking en de andere gesneuveld aan de Somme. Haar jongste twee zusjes hadden samen een eind aan hun leven gemaakt met een overdosis veronal, en haar andere twee zusters wilden niet langer met haar in één huis wonen. Buiten haar familie om had zij nooit veel kontakten gehad; de roman die zij zeven jaar tevoren had uitgegeven, was vergeten. 

 

In oktober van dat jaar vond iemand haar toevallig, doodziek in haar flat. Zij was besmet geraakt door de griep-epidemie die alleen al in Londen vele duizenden slachtoffers had geëist. Een oude gediendstige van de familie sleepte haar op het nippertje door de ziekte heen. 

Zij leefde nog een halve eeuw, publiceerde nog bijna twintig romans en verwierf zich in haar sjieke flat in Kensington vrienden en bewonderaars. Zij zorgden voor de afwisseling in een leven, waarin verder niets meer voorviel. Ivy Compton-Burnett was een toeschouwster geworden en dat wilde zij blijven. 

In de eerste helft van haar bestaan had zij genoeg beleefd om in de tweede op te teren. "I could not bear a wealth of experience", zegt een personage in haar laatste onvoltooide roman 'The Last and the First'. 

 

Haar romans spelen stuk voor stuk rond 1900, in het milieu van de al of niet verpauperde landadel en binnen de benauwde familiesfeer. 

In haar werk maakt ze gebruik van bijna louter dialogen, die worden gevoerd in een formele onnatuurlijke taal. De bewoordingen zijn indirect, frivool en zo scherp als een scheermes. het enige wapen waarmee gestreden wordt is de tong. haar figuren uiten zich op dezelfde wijze. Volwassenen, oudere kinderen, pubers, kleuters, dienstpersoneel, ze zijn allen even onvermoeibaar inventief in het produceren van spitse antwoorden. 

 

spel Elsie de Brauw, Ria Eimers, Ruurt De Maesschalck, Carla Mulder, Harry Piekema, Francis Wijsmuller, Henri van Zanten 

regie Annekee van Blokland 

toneelbeeld José Huibers en Trudi Maan 

 

 

Reserveringen

Aantal kaarten: 

Totaalbedrag: 

bevestigen

 

bonheur theaterbedrijf rotterdam

 

010 404 67 16bonheur@bonheur.nlcolofonblogtwitterfacebook

Naam

 

Voorstelling

 

Reactie *

Mijn reactie mag ook op de facebook-pagina van Bonheur geplaatst worden

 

Velden met een * zijn verplicht.