donderdag 1 december 2011

Keuzes en kwartjes 

- door Tomer Pawlicki 

 

David: ‘Welk fucking principe van in een stripclub werken heeft ze niet helemaal meegekregen? Ik bedoel het zit in de fucking naam weetjewel?’ Een stripper stript, anders waar de fuck kan je anders nog van op aan in deze wereld? What the fuck! 

 

Als iedereen deed wat ie moest doen, op het juiste moment, zoals beschreven staat in je werkomschrijving, zou de wereld een stuk minder ingewikkeld zijn.  

De bakker bakt brood, de visser vist en de stripper stript.  

Een ideale wereld, toch? 

Voor David, Steven en Hannah uit de voorstelling 'Rotterdam' misschien wel... 

Keuzes maken zou een stuk eenvoudiger moeten zijn. 

 

Niet dat ík het niet kan. 

Niet dat ík er in de war van raak. 

En zeker niet omdat ik daarover in ontkenning ben!  

 

Ik raakte in gesprek met een meisje van 22. 

We werden tegen elkaar aangedrukt door een menigte in de kroeg en dan begin je een gesprek 

blijkbaar  

of je het leuk vind of niet. 

Tot daar makkelijke keuze. 

Maar waar heb je het dan over? 

 

Een voorbeeld: 

 

Tomer: Dus wat doe jij? 

Meisje: Ik ben al een tijdje gestopt met tandheelkunde 

Tomer: O echt?  

Meisje: Ja 

Tomer: Waarom dan? 

Meisje: Ja, het was toch niet echt mijn ding… 

Tomer: Ok, wat wil je nu gaan doen dan?  

Meisje: ja weet eigenlijk niet.. 

Tomer: Niets anders wat je leuk vind? 

Meisje: Nee, weet ik niet.. 

Tomer: Geen andere opties? 

Meisje: Ja, nee, ik weet het niet 

Tomer: Werk je dan? 

Meisje: soms, achter de bar. 

Tomer: ok.. Leuk? 

Meisje: Ja valt mee, weet niet… 

Tomer:… 

 

Zoals je ziet loopt dit gesprek dood. Dat is niet erg omdat er honderd andere mensen zijn in de kroeg waarmee je kan praten. 

Ook niet omdat de lezers nu denken dat ik haar versier (wat niet het geval is). 

Maar tijdens dat gesprek viel er bij mij een kwartje. 

Dat meisje was 22, slim, ze heeft de wereld voor d'r voeten liggen, maar geen idee wat ze ermee aan moet. 

Ze kan uit honderden studies kiezen maar in plaats daarvan kiest ze: Niks. 

En dan?  

In dat geval zou iemand voor haar moeten kiezen, net zoals ik doe voor mijn vriendin als we uit eten gaan. 

De uitzichtloosheid van teveel uitzichten is fucking killing.  

 

Iedereen heeft de vrijheid om zijn eigen uitzicht kiezen, zijn vertrekpunt, maar welke kies je om uniek te zijn?!  

Want daar draait het toch allemaal om tegenwoordig? 

 

Misschien is moeten we dát loslaten. 

Misschien moeten we niet altijd zo fucking uniek willen zijn. 

Misschien liggen de keuzes dan opeens veel meer voor de hand. 

Misschien...  

 

 

Reserveringen

Aantal kaarten: 

Totaalbedrag: 

bevestigen

 

bonheur theaterbedrijf rotterdam

 

de bakker bakt, de visser vist, de stripper stript Oudeman/Pawlicki :-)

010 404 67 16bonheur@bonheur.nlcolofonblogtwitterhyves

Naam

 

Voorstelling

 

Reactie *

Mijn reactie mag ook op de facebook-pagina van Bonheur geplaatst worden

 

Velden met een * zijn verplicht.